T arget is dood, lang leve Target! Val ook dood en kom erachter dat het eindige helemaal zo slecht nog niet is. Doe de mensheid een plezier en schiet jezelf alsjeblieft door je kop. Geloof me maar als ik zeg dat er echt helemaal nieand is die langer dan een paar maanden voor je zal rouwen. Het meest vreselijke daaraan is nog dat steeds minder mensen ook steeds korter om je zullen treuren. De wijze les die je hieruit kunt trekken is dus dat je beter nu dan morgen jezelf van kant moet maken.
Mocht je toch nog leven en de onbedwingbare behoefte hebben om me de huid vol te schelden of wil je juist de liefde aan me verklaren dan kan dat tegenwoordig ook via mail. Ja, zelfs Target gaat mee met z`n tijd dus vanaf nu ben ik ook nog eens te bereiken op target@punt.nl
Wat je echter veel liever wilt doen is Gin steunen in haar project om Ex-kindsoldaten een tweede kans te geven. Klik daarom maar op onderstaande banner.
Ja dat is lekker dan… En daar zit je midden in de nacht rechtop in je bed omdat je door een manische vrolijkheid de slaap niet weet te vatten. Het is dat ik in mijn manie niet mijn verstand ben verloren anders zou het genoeg zijn om een gezond mens compleet panisch te krijgen.
En toch is het vreemd bedenk ik me nu. In een depressie van redelijke proportie is het geen enkel probleem om de dag door te slapen. Zuipen, slapen, zuipen, slapen, zuipen, slapen. Hoe kan het dat je het perfecte ritme alleen maar weet vol te houden als je in een a-ritmische cadans van een doodswens zit? En hoe kan het dat je twee favoriete bezigheden zich vooral lijken te lenen voor momenten dat de schoonheid en kunst daarvan met maar een minimaal deel van je zintuigen waar te nemen zijn?
Nu ik een keer in een opperbest humeur ben kan ik niet eens genieten van mijn favoriete hobby’s! Drank smaakt minder sterk, of misschien juist wel te sterk en het slapen lijkt alleen maar een middel te zijn om genoeg energie te krijgen om de dag al dromend door te kunnen komen. Ik wil nou eindelijk ook wel eens de vruchten plukken van mijn gave om diepe zwarte gaten in de dag te slapen. Een keer onafgebroken slapen zonder dat er bloederige auto-ongelukken gebeuren en wazige symbolische boodschappen de zin van het wakker worden verdrijven.
Dit is het moment om de vruchten van mijn niet te bevatten libido te plukken tijdens mijn slaap. Kom op! Ik wacht op je, droom met mooie meisjes die naakt rondhuppelen door de sneeuw met kannetjes rum geklemd in de volle boezem. IJzig harde tepels van plezier die me onschuldig toelachen en vrouwelijk kippenvel dat er om vraagt om door mijn vrolijke en goedgezinde handen onder handen te worden genomen. Wakker worden met een stijve lul van plezier en de dag doorkomen met nog meer plezier.
Maar nee, het leven is hard, niets van dit alles maak ik nu mee. tevergeefs probeer ik in slaap te vallen met het meest dramatisch saaie programma dat Thijs van den Brink en Andries Knevel ooit hebben durven maken. Zelfs op dit moment kan ik alleen maar dom vrolijk wakker blijven met de eeuwig malende vraag hoe Thijs van den Brink met zijn hoofd ooit een baan bij de televisie heeft weten te krijgen. Het leven is gewoon echt niet eerlijk voor de goed gehumeurde mens! Maar dat zal dan wel weer de redelijke reden hebben dat moeder natuur niet eerlijk hoeft te zijn voor mensen die in staat zijn om zelfs midden in de nacht het hoofd van Thijs van den Brink kunnen relativeren.
Het ontstijgen van de middelmaat door tegen de middelmaat aan te trappen is de meest simpele vorm van rebellie die je maar kunt bedenken. Sta op, kijk naar buiten, vervloek alles wat je ziet en trap van woede een gat in je eigen muur. Gelukkig zijn er genoeg mensen op de wereld die het met me eens zijn zodat ik niet als enige een gat in mijn eigen muur hoef te trappen. Op deze manier kunnen we lekker veilig samen tegen al die middelmatige sukkels aantrappen.
Dat we daarmee zelf langzaam maar zeker de belichaming worden van alles wat ook maar middelmatig is vergeten we voor het gemak even. Het is immers ons feestje met zorgvuldig uitgeplozen gastenlijst waar we alleen maar gelijkgestemde rebellen willen tegenkomen. Nuance is voor de middelmaat en daar houden wij ons verre van, als middelmaat ontstijgende elite. Op de top is er geen plaats voor links en rechts, wanneer je daarvan afwijkt lazer je naar beneden in het vangnet van de groezelige middelmaat. Welkom terug bij het Ikeaplebs en de Wehkampgezinnetjes, afvallige die je bent!
En daar hebben we meteen het grootste probleem van de afwijkende mening. Er zal nooit een groep zijn die volledig respect zal kunnen opbrengen voor de afwijkende mening. En inderdaad: ik overdrijf. Er zijn altijd afwijkende meningen geweest en daar is niets mis mee. Het probleem waar we nu echter tegenaan lopen is dat mensen afwijkend zijn om het afwijkend zijn. Lang leve de eeuwig durende pubertijd waar we dit soort ongein in volle overtuiging op elkaar kunnen overbrengen.
De enige afwijkende mening die je serieus kunt nemen is die van de puber, ieder ander heeft een persoonlijk of zakelijk gewin voor ogen en gebruikt afwijkingen als een marketingniche. Uniciteit beschouwen we als levensdoel op zich, en we zullen alles in werking stellen om die uniciteit te waarborgen. Het hoeft geen zin te hebben of een hoger doel te dienen. Zolang we maar afwijkend zijn en genoeg volgers kunnen vinden om onze zorgvuldig gefabriceerde afwijking ook op de langere termijn comfortabel en in alle veiligheid kunnen waarborgen zijn we allang tevreden.
“You're one in a million
Yeah, that's what you are
You're one in a million, babe
You are a shooting star
Maybe someday we'll see you
Before you make us cry
You know we tried to reach you
But you were much to high”
De jaren nul zijn eindelijk voorbij, het duurde een dag of twee voordat ik erachter was dat er zomaar een decennium voorbij was, maar dat komt waarschijnlijk omdat iedereen het voorgaande decennium het liefst zo snel mogelijk wil vergeten. Er is naar mijn weten de afgelopen tien jaar nou niet echt iets gebeurd waar we als mens heel erg gelukkig van kunnen worden. Laat dat de straf zijn van de ongekende welvaart waar we nu in leven. Ja, we hebben een zware economische crisis weten te overleven, of waren het meerdere crisissen die we de afgelopen tien jaar hebben overleefd? En de talloze aanslagen die de afgelopen tien jaar zijn verijdeld, kun je ook geen kattenpis noemen natuurlijk.
Feit is, blijft en zal altijd blijven dat we de afgelopen tien jaar ons hebben laten leiden door mensen die ons een spiegel van angst hebben voorgehouden. Als makke schapen hebben we ons het hok in laten drijven omdat er eventueel en misschien wel ooit eens iets verschrikkelijks met ons zou kunnen gebeuren. Murw geslagen door een overdosis aan misinformatie en onderhuidse paniek zijn we gestopt met zelf nadenken. Van incident naar incident hebben we een mooie lijn van angst gespannen waar we ons aan kunnen zekeren voor het geval we zelf moeten nadenken.
Angst voor alles wat anders is heeft ons verlamd en maatschappelijk gezien een paar honderd jaar terug in de tijd geworpen. Opeens loert er om elke hoek op straat gevaar waartegen we ons moeten beschermen. De bescherming waar we voor gekozen hebben is die van ontwijken. Kinderen mogen alleen nog in kindvriendelijke buurten buiten spelen en als we gaan fietsen is het toch wel prettig als we dat met helm op doen. Roken schaadt de gezondheid en die van onze tere omgeving dus dat proberen we zoveel mogelijk te verbieden. Alles wat niet biologisch is staat te boek als zeer ongezond en als we drinken mag dat alleen op gezette tijden als we er niemand kwaad mee kunnen doen.
Mijn persoonlijke veiligheid is niet meer alleen een verantwoordelijkheid van mijzelf maar ook van iedereen in mijn omgeving. Wanneer mensen gedrag vertonen wat niet door mijn veiligheidsbeugel kan heb ik het recht om ze terecht te wijzen en mag ik, indien nodig, met geweld duidelijk mijn afkeuring daaraan geven. Mijn geweld kan dan ook niet als zinloos gezien worden, ik kom immers op voor mijn eigen veiligheid, en als ik daarmee de vrijheid van anderen moet beperken dan is dat maar zo.
Uitleg zou overbodig moeten zijn, maar wie weet volgt het nog.
Idle juvenile on the street, on the street
Who is kicking everything with his feet, with his feet
Fighting on the wrong side of the law, of the law
Don't kick, don't fight, don't sleep at night
It's shake a leg, shake a leg, shake a leg, shake it yeah
Keeping out of trouble with eyes in the back of my face
Kicking ass in the class and they tell me you're a damn disgrace
They tell me what they think but they stink and I really don't care
Got a mind of my own, move on, get out of my hair
CHORUS:
Shake a leg, shake your head
Shake a leg, wake the dead
Shake a leg, get stuck in
Shake a leg, shake a leg
yeah
Magazines, wet dreams, dirty women on machines for me
Big licks, skin flicks, trickey dick's are my chemistry
Goin' against the grain, trying to keep me sane with you
So stop your grinnin' and drop your linen for me
CHORUS
Shake it
Come on yeah, ow
Idle juvenile on the street, on the street
Kicking everything with his feet, with his feet
Fighting on the wrong side of the law, of the law
Spitting and biten' and kicking and fightin' for more
Shake a leg, shake your head
Shake a leg, wake the dead
Shake a leg, get stuck in
Shake a leg, play to win
CHORUS
Shake it
Oh yeah
Ow
Sinds enige dagen begeef ik mij, terdege van de risico's bewust zijnde, in het circuit der onafhankelijke reizigers. Ernstige koude in Zwedens dure hoofdstad en een door alcohol ondergedompelde cruisetocht naar Riga - gelegen te Letland - en terug in gezelschap van het (absoluut) in negatieve zin bedoelde volk hebben mijn ruime verstand diep aangetast, een verlies groter dan de gehele mensheid zelve. Olijk en vrolijk wordt er voorspelbaar en, niets is ze vreemd, menselijk gedrag vertoond. Pochen met intellegentie, het aan mij ongevraagd mededelen van ervaringen tijdens een eerder reis is moeilijk te diagnosticeren. Ik probeer het, met gaven zoals de mijne komt tevens schijnverantwoordelijkheid, toch ten bate van mijn eigen ongeschonden moraal, eerlijkheid en krachtige karakter. Kapotgeknipte, woordenlekkende anussen.
Het echte probleem van deze samenleving zijn niet de onrendabele kutmarokkaantjes, maar jonge vaders. Er is geen volk meer intolerant en agressiever dan de jonge vader. Ze weten prima de façade van een olijke en kindvriendelijke goedzak op te houden zolang de rest van de wereld zich maar houdt aan hun kindveilige wetten. Alles wat binnen een straal van 1 kilometer van hun kinderen plaatsvindt moet voldoen aan de ongeschreven en grillige wetten van de jonge vader.
Uiteraard mag er niet gerookt, gedronken, gevloekt en geademd worden waar hun kinderen bij zijn. De kinderen van een jonge vader mogen absoluut niet aan dit soort onzalige praktijken blootgesteld worden want stel je voor dat hun onbevlekte kroost daardoor net zo wanstaltig wordt als de rest van de wereld! Zoiets moet koste wat het kost voorkomen zien te worden en desnoods voorkomen we dat gewoon met geweld. Kwaad moet immers met kwaad bestreden worden.
Jonge vaders moeten ongeveer de helft van de dag verblind zijn door woede van alles wat niet binnen hun roze wolk denkkader past. Met gebalde vuisten gaan ze door het leven en dreigen iedereen die geen roze aura heeft de grond in te stampen. Het blijkt telkens weer dat jonge vaders geen gesprek kunnen voeren en alleen maar bevelen kunnen uitschreeuwen. En omdat moeder de vrouw altijd in een chronische postnatale depressie blijkt te zitten, en te druk bezig is om niet een zenuwinzinking te krijgen, heb je als omstander dan maar plaatsvervangend medelijden voor de nu al mentaal geknakte kroost van de jonge vader.
Het intolerante gedrag van de jonge vader is echter wel makkelijk te verklaren. Het is een grote opgekropte brok frustratie die hij niet meer kwijt kan. Voordat hij vader was kon hij zijn vrouw nog kapotscheuren na een vervelende dag op werk. Datzelfde wijf ligt nu, helaas voor hem, de helft van de tijd met een zak lightchips uitgezakt op de bank omdat het leven opeens zo onnoemelijk zwaar en oneerlijk is geworden. Dus in plaats van zijn zaad ergens in te schieten na werk is hij nu opgezadeld met een a-seksueel wijf en een stel koters die hun eigen poppenhuis niet in elkaar kunnen zetten. Er zijn maar weinig mannen die de overgang van bier, voetbal en seks naar moedermelk, babydoekjes en slapeloze nachten kunnen maken zonder daar ongelimiteerd gefrustreerd van te raken.
Je kunt het de jonge vaders dus ook niet echt kwalijk nemen dat ze niet meer weten wat ze met zichzelf en de wereld aanmoeten. Ze zijn als junks met een moeilijke jeugd, kinderverkrachters met een streng religieuze opvoeding en lesbische vrouwen die in de 2e feministische golf zijn opgegroeit. Voor al deze mensen heb ik in deze tijd een kaarsje gebrand en een schietgebedje gedaan in de hoop dat ze ooit nog licht aan het einde van de tunnel zullen zien.
Gehandicaptenterreur is zo’n modeverschijnsel waar je als gezonde mens wel zonder mee kunt. Het laatste beetje collectieve naastenliefde dat we in deze samenleving nog hadden hebben we verspild aan gehandicapten die opeens ook hun recht te pas en te onpas komen opeisen. Had je vroeger nog een bejaarde die iets riep als “ouderen eerst!”, daar heb je nu de gehandicapte die iets over je heen kwijlt wat op hetzelfde neerkomt. En laat dat nou net het probleem zijn met elke groep die zich nog niet al te lange tijd geleden heeft geëmancipeerd, ze weten geen maat te houden.
Zo zijn er Surinamers die zich nog steeds opstellen als slaven en daar dus genoegdoening voor moeten krijgen, uiteraard financieel. Vrouwen die klagen over een gebrek aan carričremogelijkheden omdat ze als minderwaardig worden behandeld door hen mannelijke collega’s, maar toch vrij simpel hun weg omhoog kunnen neuken. Arbeiders die slap lullen over hoge heren die constant hun portemonnee leeg jatten en zichzelf graag aan laten spreken met de geuzennaam ‘Jan met de Pet’. Verpleegkundigen die het niet kunnen verkroppen dat artsen meer weten dan zij en daarom zelf maar een compleet nieuw beleid op gaan zetten wat gebaseerd is op een onderbuikgevoel dat tijdens het gebak vreten in de zoveelste koffiepauze weer omhoog kwam. ‘Oeh oprisping! Snel maar even mijn boventallige onderbuik op papier neerzetten als beleid!’ Uitkeringstrekkers die vooral kunnen klagen over hoe slecht de mensheid het met ze voor heeft maar zelf schijt hebben aan welke vorm van leven dan ook. En bij dit zooitje collectief verontwaardigden sluiten die verdammte gehandicapten zich nu dus ook bij aan.
Miljarden zijn er geďnvesteerd om deze nieuwe klaaggroep overal toegang verlenen. Gebouwen zijn rolstoelvriendelijk gemaakt, internet moet debielvriendelijk zijn, er is thuishulp voor iedere slak die zijn eigen slijmspoor ieder uur op de massagestoel achterlaat en je hebt de mobiele debiel in het flitsende gehandicaptenwagentje die zich niets van verkeersregels hoeft aan te trekken aangezien iedereen toch wel stopt voor die zielige.
Het zijn gehandicapte hells angels die in hun subsidiewagentje vrij en blij de bewoonde wereld onveilig maken. Wanneer je voorrang neemt op een voorrangsweg mag je hopen dat je geen gehandicapte tegenkomt want voor je het weet heb je een elektromotor liggen op de plaats waar eerst nog je 1 op 10 rijdende benzinemotor lag. En als het een beetje tegenzit rolt er ook nog een spast door je voorruit die je voor de rest van je leven zal laten boeten voor het onrecht dat je de onterechte hebt aangedaan.
Wanneer u echter een stevige bullbar op uw auto heeft kunt u gerust hier klikken en geld geven om de wereld een stukje beter te maken. Als het meezit krijgt u er namelijk uiteindelijk een bonusaanrijding voor.
Punt.nl, de zusteronderneming van mijndomein.nl heeft zich kranig verzet tegen de hufterige advocaten van Dick Bruna die uiteindelijk dankzij de rechter zijn neergesabeld. Dankzij dat verzet kan iedereen op punt.nl zijn eigen verrotte Nijntjecartoons nu plaatsen zonder dat meneer Bruna daar iets over kan zeggen. Lang leve de vrijheid, en lang leve punt.nl die opkomt voor de vrijheid van meningsuiting!
Ja… Het klink natuurlijk allemaal leuk en aardig, maar uiteindelijk zwicht punt.nl ook voor degene met de grootste bek. Het lijkt er dan ook verdomd veel op dat ze nu de vrijheid van meningsuiting gebruiken om zichzelf te kunnen profileren in de media. Nijntje is groot geld, ook voor Punt.nl, laten we dat even niet vergeten.
Waar was punt.nl bijvoorbeeld toen een vriend van mij, onderdaan.punt.nl offline werd gehaald? Volgens mij zaten ze toen aan de kant van degenen die het niet zo nauw namen met de vrijheid van meningsuiting. Om even een beeld te schetsen zal ik het verhaal hier in een notendop even vertellen.
Onderdaan maakt een blog aan op punt.nl om zijn mening te geven over wat hij ‘religieuze idioten’ noemt. Hij schrijft onder andere daar wat logs over en reageert tegelijkertijd bij een aantal punt.nl blogs die in het teken staan van religie. Dit doet hij om de dialoog aan te gaan en deze eeuwenoude discussie opnieuw te voeren (hij liever dan ik). In een groot aantal van die reacties wordt hij, waarschijnlijk, door zijn scherpe bewoordingen op zijn zachtst gezegd voor rotte vis uitgemaakt. Gelukkig is hij atheďst en kan hij het een en ander zonder enige moeite relativeren en indien nodig van een weerwoord voorzien. Een weerwoord dat redelijk op de grens van het betamelijke was en voor sommigen daar zelfs overheen ging. Daar kan iedereen zijn mening over hebben, maar het belangrijkste is dat hij nooit iets heeft gezegd waardoor mensen zich bedreigd zouden kunnen voelen of dat hij discriminerende uitspraken heeft gedaan. De mensen waarmee hij in discussie was hebben daarentegen wel het, gangbare, onbetamelijke met voeten getreden.
Zonder het toepassen van ‘hoor en wederhoor’ is hij na een aantal klachten offline gegooid. Ik heb een groot deel van zijn blogs en reacties gelezen en zag nergens iets waarvan ik zou zeggen ‘dat kun je niet maken!’. De enige conclusie die ik daar als voorstander van de vrijheid van meningsuiting uit kan trekken is dat de vrijheid van meningsuiting bij punt.nl zo ver gaat als het aantal hits van de grootste partij.
Want let wel; niets wat onderdaan.punt.nl online heeft gezegd was onrechtmatig! En mocht dat wel het geval zijn geweest dan neem ik aan dat punt.nl stappen zou ondernemen om de getroffen partij bij te staan in de rechtszaal om genoegdoening o.i.d. op te eisen.
Omdat ene heer Boy een goede dronk heeft ben ik toch maar weer begonnen met bloggen, ondanks dat ik ondertussen een gruwelijke pestpokketyfusteringhekel aan bloggers heb gekregen de afgelopen maand. Het is moeilijk te geloven dat ik de afgelopen 4? 5? jaar ook zo’n onuitstaanbaar figuur ben geweest. Maar goed iemand anders zijn goede dronk kan dus wel degelijk negatieve gevolgen voor jou zelf hebben. Dat verklaart dit bericht in ieder geval.
En hoe nu verder? Op dezelfde narcistische voet zou je denken natuurlijk, maar nee. Target neemt afstand deze keer. Vrouwen zullen alleen nog maar in hun ware manipulatieve en minderwaardige vorm hier de revue passeren. Allochtonen zullen voortaan de nieuwe helden worden, maar dat is alleen omdat ik er nooit mee te maken heb. En voor de rest zal ik alleen maar aan drank refereren als ware het een middel om het leven draaglijk te houden. Oh wacht, dat laatste blijft dus eigenlijk wel hetzelfde. Maar Target is overigens wel dood, lang leve Target! Ik heb er zelf al enigszins om gerouwd maar voel je vrij om verder te rouwen in de reactiepanelen.
Het enige wat ik nu nog moet hebben is een eigen domein en een betrouwbare server. Als iemand suggesties heeft hou ik me van harte aanbevolen in ieder geval.
